სტომატოლოგიაში ხშირად გამოყენებული ტერმინი ,,ესთეტიკა’’ სილამაზეს გამოხატავს. რა განსხვავებაა ესთეტიკურსა და არაესთეტიკურს შორის? ერთ-ერთი ფილოსოფოსი ამ კითხვას შემდეგნაირად პასუხობს. თუ რაღაცის ყურება სიამოვნებას განიჭებთ, ეს ნიშნავს,რომ იგი ლამაზია. სილამაზე ფარდობითი ცნებაა და მისი აღქმა ძალიან სუბიექტურია.
ესთეტიკური სტომატოლოგიის მიზანია კბილების იერსახის გაუმჯობესება. ამ კონტექსტში დიდი მნიშვნელობა აქვს კბილების ფერს, ფორმასა და ზედაპირის თავისებურებებს, აგრეთვე მათ პროპორციებსა და სიმეტრიას ერთმანეთთან და მთელს სახესთან.Image title
ესთეტიკურ სტომატოლოგიაში გავრცელებული პრობლემები:
• ფერის ცვლილება
• კბილების მთლიანობის დარღვევა
• კბილების როტაცია
• დიასთემა (სიცარიელე)
• პაროდონტიტის შედეგად კბილის ფესვის გაშიშვლება
• კბილების ცვეთა
• თეთრი ლაქები
• პატარა ზომის გვერდითა საჭრელი კბილები
• დღესდღეობით ესთეტიკურ სტომატოლოგიაში, თანამედროვე მეცნიერების მიღწევებით ბევრი საშუალება არსებობს კბილების ვიზუალური მხარის უკეთესობისკენ შეცვლისთვის. წარმატებული შედეგისთვის აუცილებელი პირობაა პრობლემის ობიექტურად შეფასება და სწორი დიაგნოზის დასმა.
პროცედურა ეფქტურია კბილების ზომიერი მოყვითალო-ყავისფრიდან ღია ნაცრისფერ ფერამდე, ტეტრაციკლინის, ყავის, სიგარეტის ან ჩაის მოხმარებით გამოწვეული ლაქების დროს. თუმცა, ეს სარისკო პროცედურაა კბილების მომატებული მგრძნობელობის, მიკრობზარების და პერიაპიკალური დაავადებების მქონე პაციენტებისთვის.
ბუნებრივი კბილების მინიმალური აბრაზიით რესტავრაცია გულისხმობს საჭრელი კიდეების გასწორებას, მკვეთრი კუთხეების დამრგვალებას და კბილებზე წარმოქმნილი ქვების მოშორებას.Image title
ეს არის კომპოზიტური რესტავრაციის ტიპი, რომლის დროსაც კბილის მინიმალური დამუშავებით ხდება დიასთემების დახურვა, შემობრუნებული კბილების კორექტირება და ფერის ცვლილება. ამ მეთოდს ირჩევენ ერთ პროცედურაში შესრულების შესაძლებლობის, მინიმალური დამუშავებისა და დამაკმაყოფილებელი კოსმეტიკური შედეგების გამო. თუმცა, დროთა განმავლობაში შეიძლება მოხდეს რესტავრირებული კბილის ფერის ცვლილება,რაც დამოკიდებულია პაციენტის კვებით და ჰიგიენურ ჩვევებზე. ასეთ დროს შესაძლოა საჭირო გახდეს განმეორებითი პროცედურა.
ამ ტიპის რესტავრაციის დროს ხდება კბილის წინა ზედაპირის ოდნავ მეტად დამუშავება, ვიდრე კომპოზიტური რესტავრაციის შემთხვევაში.პროცედურა ტარდება ფერის ცვლილების, კბილთა შორის სიცარიელეების,შებრუნებული კბილების ან მათი ცვეთის შემთხვევაში. პირველ პროცედურაზე კბილების დამუშავების და ზომის აღების შემდეგ, ვინირების დამზადება ხდება ლაბორატორიაში, ხოლო მეორე პროცედურაზე ხდება მათი კბილებზე დამაგრება. თუ ამ მეთოდს შევადარებთ კომპოზიტურ რესტავრაციას, კერამიკული ვინირები გამოირჩევა უფრო ხანგრძლივი კოსმეტიკური ეფექტით.